Esra Işık, Taş Olup Baş mı Yardı?

GÜLKADIN TAŞ

Esra, yüzlerce yıllık toprağını, havasını, suyunu korumak için tüm Akbelen halkı gibi direndi.

Zeytin ağaçlarımıza dokunmayın, onları dedemin dedesi dikti, zamanın en yoksul yıllarında, bu toprakları işledi, ekti biçti hasat eyledi.

Karnımız atalardan kalan bu topraklardan doyarken, ekmeğimizi elimizden almalarına geçimimizi Limak denen maden şirketine teslim etmeyeceğiz dedi.

ESRA, bu coğrafyada yaşayan herkesin dili oldu.

Taş olup baş kırmadı Esra.

Esra doğup büyüdüğü köyünde her gün patlamalar esnasında, evinin çatlak duvarlarından, kapkara maden kalıntılarını izlerken, patlamış çatısından mavi gökyüzünü gördü.

Umudunu maviden, ekmeğini topraktan alırken nasıl susacaktı ki…

ESRA susmadı, sarıldı ağaçların gövdesine, bütün köylü yirmili yaşlarda bu kızın cesaretine hayranlıkla onlarda sarıldı ağaca toprağa, vermiyoruz topraklarımızı diyerek.

Hiç unutamıyorum 90 yaşında bir nenem, “kızım ben ana-baba görmedim; anam da bu toprak, babam da bu zeytin ağaçları. Ben bu

topraklarda çocuk doğurmadan önce, bu zeytin ağaçlarını doğurdum. Elimle diktim bu ağaçları, çocuk gibi bakıp büyüttüm, insan

çocuklarını nasıl teslim eder? Onları kesip biçip yok edecek hayınlar,” derken; iki gözü iki çeşme hiç durmadan titriyordu.

Akbelen halkı yalnız değildir.

ESRA, yalnız değildir.

Zeytinlerimiz sahipsiz değil, Topraklarımız sahipsiz değil.

ESRA Mafya değil, Esra katil değil, Esra hırsız değil, Esra dolandırıcı değil.

Esra evinin, ekmeğinin, toprağının, suyunun mücadelesini veren gencecik kızımız.

Esra derhal serbest bırakılmalı,

ESRA ÖZGÜR BIRAKILMALI, AÇILAN BU YARALAR ASLA KAPANMAZ!

BUGÜN YAPILAN BU UTANMAZLIK; YARIN SİZİN UTANCINIZ OLACAKTIR, UNUTMAYIN!