Hüsnü TEVŞİ / Farkındalık Defteri

Siyasette bazı sözler vardır, kulağa çok güzel gelir.

Adalet denir, eşitlik denir, emekten yana olmak denir, halkın yanında olmak denir. Özgürlükten, demokrasiden ve sosyal devlet anlayışından söz edilir.

Bunların hepsi elbette önemlidir. Hatta sosyal demokrat olduğunu söyleyen bir siyasi anlayışın temelinde bunların bulunması gerekir.

Ama asıl mesele söz söylemek değildir.

Asıl mesele, söylediğini yapabilmektir.

Bugün siyasette en büyük sorunlardan biri de budur. Söylem ile gerçek arasındaki fark giderek büyümektedir. Bir siyasetçi kürsüye çıktığında halktan yana konuşabilir. İşçiden, emekliden, gençten, esnaftan bahsedebilir. Fakat günlük siyasette attığı adımlar bu sözlerle örtüşmüyorsa, ortada ciddi bir sorun var demektir.

Çünkü halk artık sadece konuşulanlara bakmıyor.

Ne yapıldığına bakıyor.

Halk güzel sözden fazlasını istiyor

Sosyal demokrat siyaset, sadece seçim dönemlerinde halka yakın görünmek değildir.

Mahalle mahalle dolaşmak, vatandaşın elini sıkmak, işçinin sorunlarını anlatmak elbette önemlidir. Fakat bunlar tek başına yeterli değildir.

Bir insanın geçim sıkıntısını gerçekten anlamak için onun hayatına bakmak gerekir.

Ev kirasını ödeyemeyen bir aileyi düşünün. Çocuğunun okul masrafını karşılamakta zorlanan bir anne babayı düşünün. Yıllarca çalışıp emekli olduktan sonra geçinemeyen bir insanı düşünün.

Bu insanların karşısına çıkıp “Biz halkın yanındayız” demek kolaydır.

Zor olan, onların hayatını gerçekten kolaylaştıracak politikalar üretmektir.

İşte sosyal demokrasi burada başlar.

Eşitlik sadece bir kelime değildir

Eşitlikten söz etmek kolaydır.

Ama eşit davranmak zordur.

Eğer bir siyasi anlayış toplumun bütün kesimlerine eşit mesafede olduğunu söylüyorsa, bunu uygulamalarında da göstermelidir.

Kendisine yakın olan insanı başka, kendisine uzak olan insanı başka değerlendirmemelidir.

Eleştiren vatandaşına kızmamalıdır.

Kendi partisindeki yanlışları da görebilmelidir.

Çünkü gerçek demokrasi, sadece sizinle aynı düşünen insanların konuşabilmesi değildir. Farklı düşünen insanların da sözünü söyleyebilmesidir.

Sosyal demokrat olduğunu söyleyen bir siyasetçi için bunun daha da önemli olması gerekir.

Emekten yana olmak ne demektir?

Son yıllarda siyasette “emek” kelimesini çok duyuyoruz.

İşçinin hakkından söz ediliyor. Alın terinden bahsediliyor. Çalışanın yanında olunacağı söyleniyor.

Peki sonra ne oluyor?

İşçinin hakkı gerçekten korunuyor mu?

Çalışan insanın geçimi kolaylaşıyor mu?

Gençler geleceklerine güvenle bakabiliyor mu?

Emekli, yıllarca verdiği emeğin karşılığını alabiliyor mu?

Bu soruların cevabı, yapılan konuşmalardan çok daha önemlidir.

Çünkü emekten yana olmak, sadece miting meydanlarında emekçiyi alkışlamak değildir.

Emekten yana olmak, emeğin karşılığını almasını savunmaktır.

Halk artık daha dikkatli

Eskiden siyasetçilerin söyledikleri daha kolay kabul edilebiliyordu.

Bugün ise insanlar daha dikkatli.

Çünkü vatandaş artık aynı sözleri yıllardır duyuyor.

“Daha güzel günler gelecek.”

“Her şey halk için.”

“Adalet sağlanacak.”

“Gençlerin önü açılacak.”

“Emeklinin yüzü gülecek.”

Bu sözler kulağa hoş geliyor. Fakat vatandaşın mutfağındaki gerçek değişmiyorsa, bir süre sonra bu sözlerin anlamı kalmıyor.

İnsanlar artık şunu soruyor:

“Bana ne söyledin değil, benim için ne yaptın?”

Bence siyasetin bugün cevaplaması gereken en önemli soru budur.

Sosyal demokrat olmak bir etiket değildir

Bir siyasi parti kendisine sosyal demokrat diyebilir.

Bir siyasetçi kendisini sosyal demokrat olarak tanımlayabilir.

Ama sosyal demokrasi sadece bir etiket değildir.

Sosyal demokrasi; adaleti savunmak, emeğe değer vermek, fırsat eşitliğini güçlendirmek, yoksulluğu azaltmak ve toplumun farklı kesimlerini birbirine düşman etmeden ortak bir gelecek kurmaya çalışmaktır.

Bunları söylemek yetmez.

Bunları yapmak gerekir.

Aksi halde sosyal demokrasi sadece seçim afişlerinde kullanılan güzel bir ifadeye dönüşür.

En büyük çelişki burada başlıyor

Bir siyasetçi halktan yana olduğunu söyleyip halkın eleştirisini dinlemiyorsa burada bir çelişki vardır.

Demokrasiden söz edip kendi çevresindeki yanlışları görmezden geliyorsa burada bir çelişki vardır.

Eşitlikten bahsedip insanları yakınlığına göre değerlendiriyorsa burada bir çelişki vardır.

Liyakatten söz edip işi ehline değil, tanıdığına veriyorsa burada da bir çelişki vardır.

Bütün bunlar siyasete olan güveni azaltır.

Vatandaşın siyasetten uzaklaşmasının nedenlerinden biri de budur.

İnsanlar artık sadece hangi partinin ne söylediğine değil, söyledikleriyle yaptıklarının birbirine uyup uymadığına bakıyor.

Eleştiri düşmanlık değildir

Siyasette önemli bir başka sorun da eleştirinin yanlış anlaşılmasıdır.

Bir partiye veya siyasetçiye oy vermiş olmak, onun yaptığı her şeyi doğru kabul etmek anlamına gelmez.

Tam tersine, gerçekten destekleyen insan gerektiğinde eleştirebilmelidir.

Çünkü eleştiri düşmanlık değildir.

Yanlış gördüğünü söylemek, daha iyi bir siyaset istemektir.

Bir sosyal demokrat siyasi anlayışın da eleştiriye açık olması gerekir. Vatandaşın sorusundan rahatsız olmak yerine o soruya cevap vermelidir.

“Biz ne yaptık?” diye kendisine de sormalıdır.

Artık söz değil, tutarlılık zamanı

Bugün toplumun büyük bir bölümünün siyasetten beklentisi çok karmaşık değil.

İnsanlar dürüst siyaset istiyor.

Adalet istiyor.

Liyakat istiyor.

Kendisine verilen sözlerin tutulmasını istiyor.

Siyasetçinin seçimden seçime değil, her zaman halkın içinde olmasını istiyor.

Bunun için de artık söylem ile gerçek arasındaki mesafenin kapanması gerekiyor.

Sosyal demokrat olduğunu söyleyen herkes önce kendi bulunduğu yere bakmalı.

“Ben ne söylüyorum?” sorusundan önce,

“Ben ne yapıyorum?” diye sormalı.

Çünkü siyasetçinin gerçek kimliği kürsüde söylediği sözlerle değil, makamda yaptığı işlerle ortaya çıkar.

Sonuçta halkın hafızası güçlüdür.

Kim ne söyledi, kim ne yaptı; zaman geçse de unutulmaz.

Bu nedenle siyasette en değerli şeylerden biri tutarlılıktır.

Söylem başka, gerçek başka olmamalı.

Adalet diyorsan adil olacaksın.

Eşitlik diyorsan eşit davranacaksın.

Emek diyorsan emekçinin hakkını savunacaksın.

Halk diyorsan halkın sesini dinleyeceksin.

Demokrasi diyorsan eleştiriye de tahammül edeceksin.

Çünkü sonunda geriye ne sloganlar kalır ne de seçim afişleri.

Geriye yapılan işler kalır.

Ve halk, eninde sonunda söze değil, gerçeğe bakar.